Η 3η Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Άγριας Ζωής. Είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη και ότι η ισορροπία της φύσης εξαρτάται από κάθε ζωντανό οργανισμό, όσο μεγάλος ή μικρός κι αν είναι.

 

Στην Ελλάδα, είμαστε τυχεροί να μοιραζόμαστε τον ίδιο χώρο με εμβληματικά είδη, όπως η αρκούδα και ο λύκος, αλλά και εκατοντάδες είδη πουλιών και φυτών. Όμως, η επιβίωσή τους δεν είναι αυτονόητη. Η κλιματική κρίση, η καταστροφή των βιοτόπων και η ανθρώπινη παρέμβαση κάνουν την καθημερινότητά τους όλο και πιο δύσκολη.

 

Η άγρια ζωή δεν είναι «εχθρός» ούτε απλώς ένα «θέαμα», αλλά ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Ο σεβασμός στην πράξη σημαίνει πως όταν βρισκόμαστε στη φύση, λειτουργούμε ως φιλοξενούμενοι: δεν αφήνουμε σκουπίδια, δεν ενοχλούμε και δεν καταστρέφουμε το σπίτι των ζώων. Παράλληλα, το πρώτο βήμα για να προστατέψουμε κάτι είναι να το γνωρίσουμε και να ενημερωθούμε σωστά για τις ανάγκες του.

 

Παράλληλα, η προστασία της άγριας ζωής δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην λειτουργία και τη δράση των Περιβαλλοντικών Οργανώσεων και των πολιτών μεμονωμένα, αλλά απαιτεί τη συνεχή και ουσιαστική δέσμευση της Πολιτείας. Είναι απαραίτητο το κράτος να προχωρήσει σε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που να περιλαμβάνει την αυστηρή προστασία των βιοτόπων, την πάταξη της παράνομης θανάτωσης ζώων και την ορθή εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Η Πολιτεία οφείλει να στηρίζει έμπρακτα τους φορείς προστασίας και να επενδύει σε υποδομές που διασφαλίζουν τη συνύπαρξη του ανθρώπου με την άγρια ζωή, αποδεικνύοντας ότι η διατήρηση της φυσικής μας κληρονομιάς αποτελεί προτεραιότητα και όχι μια τυπική υποχρέωση.

 

Ας φροντίσουμε η άγρια ζωή να παραμείνει ακριβώς έτσι: Άγρια και ελεύθερη.